" I owe you a fall"

Witam witam witam! 

Pierwsze primo - bardzo, bardzo was przepraszam za to, że tak długo nie pisałam. Nie miałam jednak za grosz weny, a jak wiecie, bez niej trudno się obejść przy pisaniu. Na razie mam dla was krótki wierszyk, który wymyśliłam siedząc na lekcji biologii. 

Nosi on tytuł " I owe you a fall"  i dotyczy Sherlocka produkcji BBC ONE.

Moriarty traci świadomość

wysyła detektywowi wiadomość

I.O.U - I owe you a fall

Czyżbyś chciał, by Sherlock rzucił się ze skał?

Herbatka przy Baker Street z psychopatą

Oh Sherlock, Sherlock, co na to tato?

"Na dachu szpitala, spotkajmy się, Sherlocku"

Rzuca wyzwanie Moriarty z niebezpiecznym błyskiem w oku

Sherlock słownie się zjawia

Geniusz złoczyńcy objawia

Ten zabić chce przyjaciół "snajperów nie powstrzymasz"

Śmieje się z jego poczynań

Więc czy detektyw ma wyjście?

Jedyne to na drugi świat przyjście

Sherlock skoczył, rzecz niezaprzeczalna

Plama z krwi jest niemal niezmywalna

John krzyczy, John płacze

Gdy tylko Sherlock skacze

Dwa lata bez Sherlocka Johna rozbijają

Na biednym żołnierzu lekarze zarabiają

W akcie desperacji 

Tuż pod koniec akcji

Sherlock chce powrócić

Przyjaciela męki skrócić

John prawie się otrząsnął

Lecz Sherlock znów nim wstrząsnął

Pojawia się 

Objawia się

Bezczelnie się ujawnia.

"Jestem żywy" w skrócie rzecze, 

Jakby nie wiedział, że dla Johna był najważniejszy w świecie

Mary zszokowana

Towarzyszka nowa przez serce Johna wybrana

Gdy Sherlock zawiódł

Chyba nie skorzystają już dzisiaj z obiadu

"Kto wiedział?" pyta Watson dociekliwie

Mary spogląda na Sherlocka niecierpliwie

"Molly Hooper" zaczyna detektyw

Po dwóch latach bez Johna już prawie anorektyk

"Molly?!" burzy się pan doktor

"A więc to dla niej przez okno

Wyskoczyć jesteś gotów

Bo z nią nie darłeś kotów

O takie głupoty jak fing własnej śmierci

Bo w twojej piersi, serce się chyba nie wierci"

Sherlock zaprzecza

Z Johnem się sprzecza

Dostaje w twarz

Chwieje się raz

"Nie wiem...nie wiem czy mogę Ci znowu zaufać"

"Musisz John, błagam! Nie chcę tego nawet słuchać!"

John ucieka do mieszkania

Sherlock znów narobił zamieszania

Musi to sobie uporządkować

Może zaczną sprawy rozwiązywać od nowa? 

Taki tam sobie mój napad twórczości. Proszę o nie kopiowanie i nie umieszczanie moich prac nigdzie jako swoich. 

"Bo buty z lateksu potrafią zniszczyć związek"

Dzień dobry dzień dobry! 

Długo nie pisałam, wiem (ciekawe czy ktoś to w ogóle czyta... ). Mam w planach teraz małą, jakby to powiedzieć, "serię" One-shot'ów. Pairingi z dupy, historyjki krótkie (też z dupy, wymyślone na szybko, bo wena równie szybko ucieka co się pojawia, więc nie ma co się spodziewać gruszek na wierzbie drodzy państwo) i  w ogóle. Może to przez to że ostatnio moja polonistka powiedziała że moja świadomość literacka leży i kwiczy, bo powinno się czynić głębokie rozmyślania przed pisaniem, czego ja nie czynię. Piszę wszystko na szybko, jak mam wenę. 

Pierwszy taki łan-szot jak to mówią, będzie dość krótki (wow) i dość dziwny (wow). Nie owijając w bawełnę, macie.

.

..

... 

Jeszcze jedna sprawa. Wybaczcie za przydługawy (istnieje takie słowo..?) wstęp, ale mam skłonności do rozpisywania się, więc wybaczcie (mówię jakbym miała całe rzesze fanów...>>). POSZUKUJĘ BETY, PILNIE. I jeszcze jedno. JEŚLI KTOŚ CHCE BYM POWIADAMIAŁA GO O NOWYCH TEKSTACH, PISAĆ MI W KOMENTARZACH SWOJE GG. 

I jeszcze...

JEŚLI MACIE JAKIEŚ PROPOZYCJE PAIRINGU, PISAĆ. I JAKIŚ MAŁY ZARYS FABUŁY.

PRZYKŁAD (też z dupy)----> "Die x Kaoru, tuż po koncercie, Kaoru rżnie Die'a w łazience, później wyznaje miłość" Coś w  tym stylu. Takie opowiadanka będą krótkie, ale postaram się spełniać wasze wymagania, kicie. 

Tytuł - brak ( myślałam nad "bo buty z lateksu potrafią zniszczyć związek")

Pairing - Mana (Moi Dix Mois ----> wątpię byście nie znali, ale w razie co kliknąć TUTAJ)  x Rito (Lycaon ---> nie znasz, kliknij TUTAJ)

Autor - wasza kochana cudowna KYO. <3 (ja, linku do mego ryjka nie dam c: )

"Bo buty z latekstu potrafią zniszczyć związek" 

-Laleczko, zbieraj się. Musimy już wychodzić. - westchnął mężczyzna, zakładając wysokie za kolano, lateksowe koturny. 

- Musisz znowu ubierać to gówno? - skrzywił się jego kochanek, obrzucając buty zniesmaczonym spojrzeniem. 

- Nie mów tak, to nie uchodzi. Jesteś przecież kulturalną laleczką, nieprawdaż? 

- Przestań tak do mnie mówić, Manabu. Nie wiem czy zauważyłeś, ale siedemnasty wiek minął jakiś czas temu. Dokładnie to chyba z cztery tysiące lat temu! - warknął obruszony Rito, kręcąc głową - I nie mam zamiaru iść z tobą na ten cholerny bankiet. - syknął, wracając do sypialni. Mana westchnął tylko kobieco po czym ruszył za chłopakiem. 

- Księżniczko... - zaczął westchnieniem, podchodząc do Rito który stał do niego plecami a przodem do okna przy którym palił papierosa. - Miałeś rzucić palenie. - młodszy syknął zirytowany, na co Mana podszedł do niego bliżej i delikatnie ucałował jego odkryte ramię. Chłopak stał w samej koszulce Many, która była na niego za duża i zsuwała się z jednego ramienia. Mimochodem starszy zauważył, że jego kochanek wygląda w niej niesamowicie seksownie. - Proszę. Pójdź ze mną. Bez Ciebie będę się śmiertelnie nudził.. No i wiesz przecież, jak kocham patrzeć na Ciebie. Kocham widzieć te zazdrosne spojrzenia ludzi którzy oglądają się za nami i zazdroszczą mi tego że to ze mną jesteś. Jesteś przecież moim skarbem, prawda? - wyszeptał Mana prosto do ucha fioletowowłosego. 

- Mana, nie wkręcaj mnie. Wiem że Ci się podobam, wiem że chodzę tam z tobą tylko po to by wyglądać, jasna cholera! - warknął mężczyzna, obracając się do drugiego przodem. Gitarzysta Moi Dix Mois był dużo wyższy od Rito bez butów, a w tych platformach... Było między nimi conajmniej trzydzieści centymetrów wyjątkowo niekonfortowej różnicy. Rito już zbierał się do wygłaszania kolejnych sprzeciwów, ale skutecznie utrudniły mu to usta Manabu, który nagle zapragnął go pocałować. 

- Wiesz co? - zapytał po chwili, przekrzywiając głowę - Chyba na jednym bankiecie beze mnie przeżyją.- uśmiechnął się i puścił do chłopaka oczko, śmiejąc się cicho. Rito uchylił usta ze zdziwienia.

Mana uśmiechnął się, kiwając powoli głową.

Rito spojrzał na niego z niedowierzaniem i próbował doszukać się w słowach kochanka jakiegoś podstępu.

Mana dalej delikatnie się uśmiechał.

Rito westchnął głośno i po chwili też się uśmiechnął.

- Czyli zostajesz? 

- Czyli zostaję. - skinął głową Manabu i złożył kolejny soczysty pocałunek na wargach fioletowowłosego. Ten uśmiechnął się szerzej i zarzucił ręce na kark starszego po czym podniósł się na palcach i usiadł na parapecie. Czarnowłosy zaczął zjeżdżać z pocałunkami na szyję chłopaka, zostawiając wilgotne od śliny ślady. Wsunął dłonie pod koszulkę młodszego i gładził jego szczupły brzuch palcami, jednocześnie zostawiająć mu na grdyce średniej wielkości malinkę. I gdy już miał zsunąć z Rito koszulkę i zanieść go do sypialni by oddać się miłosnym uniesieniom, ten odsunął go od siebie stopą.

- Manabu... - zamruczał, co wydało się w tej chwili gitarzyście najseksowniejszym dźwiękiem pod słońcem, księżycem i wszystkim co może świecić i jest dość wysoko. Przełknął głośno ślinę i spojrzał na kochanka, który wodził po nim rozochoconym spojrzeniem.

- Tak..?

Rito uśmiechnął się i wysunął język po czym upewniając się że ten patrzy, dokładnie oblizał usta, myśląc jednak o czymś zgoła innym.

- Zdejmij.. - zaczął, przeczesując włosy palcami. Manabu już sięgnął dłonią do zamka swej sukienki, gdy fioletowowłosy przerwał mu - Te pieprzone buty.